Hayat Bir Nefes Kadar Kısa...

1Eylül'e girdiğimiz an umarım yarın çok güzel bi ay olur diye temennide bulundum.
Sabah soğuktu,ara ara uyanıp gözlerimi açıyodum.Kalbime sanki biri oturmuş böyle nasıl ağır.Sanırsın 10 senelik ilişkim bitmiş ağlaya ağlaya harab etmişim kendimi.
Saat 11 filandı galiba,annemin telefonu çaldı.
(Dün ananemlere gittik,dedem hastaydı.Gerçekten endişelenmiştim.Yaşlı ne de olsa.)
Ananem arıyomuş,"yapma anne ya" diyince ben bi fena oldum,dedeme bişiy oldu sandım.
"babamı ver" diyince bi oh çektim.Ne yazık ki haber farksızdı bi ölümden...
Telefonu kapayınca "çocuk ölmüş."diyince ben dumur oluverdim.Hemen kendime çekindim,yorganı da üstüme çektim.Başladım düşünmeye,"hayata bak amk" demeye başladım.
Bu çocuk dediğimiz de annemin dıdısının dıdısının çocuğu.Ailecek bağımız iyi olduğundan kaç defa hastaneye falan gittiler. Çocuk 19-20 yaşındaydı.Hayata bağlıydı,sevgilisi vardı hatta.Geçen sene kanser olduğunu öğrendiler.
Sevgilisiyle görüşmek dahi istemiyodu,sevgilisi olsam kafayı yerdim sanırım.
Neyse iyiye gidiyo falan lafları dönüyodu,haliyle seviniyoduk bizde.
Dün hatta işte kara kaplumbağası kanı içiriyolarmış muhabbeti geçti.
Oha nasıl filan dedikten sonra işte kansere iyi geliyomuş kara kaplumbağası kanı falan.
Temennimiz iyileşmesiydi.. Daha küçüktü,hayatının baharında niye ölsün ki? Dışarda o kadar puşt varken!
"ölmüş" kelimesi kulağımda çınçın çınladı durdu..
Küçüklüğümde tattım ölümleri,hayatı anlamaya başladığımdan beri o kadar yakınım ölmedi.
Ananem,dedem,annem,babam ve diğerleri.Düşündüm,boğazıma sanki biri yapışmış gibi oluyo.Hep düşünürüm zaten onlardan önce ölmeyi,çünkü kaldıramıcam bilirim.Ben ölünce onlarda dayanamaz ölürlerse diye vazgeçerim.Ben onların ölümlerini görmek istemiyorum anlıyo musun!
Dün dedem hastaalandı diye binbir senaryo yazdım zaten!
Hayat o kadar kısa ki,ben sağlıklıyım bana bişiy olmaz dememeli insan. Pat geliveriyo hemen bişiy.
Küçüklük bi anım aklıma geldi demin.. 3'e yada 4'e giderken matematik özel dersi alıyoduk. 3 kız,tabi ben diğeriyle daha yakındım. Diğeri de huysuzdu biraz,pek sevmezdik aslında dışlardık.Annesi annemin arkadaşıydı,bize gelmesine rağmen kadının o kızı yalnız bırakırdık hep.Şimdi bunları yazarken çok utanıyorum.
Sonra o küt saçlıydı,gürdü de saçları,zamanla dökülmeye başladı.Hoca hep ona yardım ederdi diye sinir olurduk,zaten sonraları gelmemeye başladı.Bigün annesi-annem-ben-o Cerrah Paşa'ya gittik.Korkuyodu,beyin şeysine girdi.Çıktığında saçlarında değişik bişiy vardı.Ananesine gittik,saçlarını tarayamıyodu,ben taradım o şeyleri kafasından atmak için.Bana teşekkür etmişti,o kadar duygulanmıştım ki..Zamanla saçları dökülmeye başlamıştı.Sonra da 0'a vurdurdu zaten.Sağlıklı görünen kız zayıflamaya başladı hızlıca.Testler yaptırıldı Lenf Kanseri olduğunu söyledi annesi,netten araştırdık nedenlerinden biri;Arkadaşları tarafından dışlanmak olarak görünce koptu bende ipler.Benim yüzümden diye ağlamaya başladım.Sonra ona daha farklı davrandık hepimiz.Bazı geceler öbürküsü gün sınavım olmasına rağmen onlara gittik.Gecenin bi köründe döndük..Bazen hastaydım,gene de gel derdi maske takar eğlenirdik.Giderken buruktuk hepimiz.Doktor 6 ay yaşar dedi biz 3 sene yaşattık onu...
Bigün hepimiz bi parka gittik.0a vurdurduğu saçları çıkmaya başlamıştı,önde ikimiz oturuyoduk kafasını göğsüme koymuştu,o kadar batıyodu ki saçları dişimi sıktım sabrettim,anlamış olcak ki kafamı kaldırıyım mı? dedi.Sonra parka geldik,bisikletini indirdik,ona sürmeyi öğretiyodum,başladı öğrenmeye.İyi ki varsın çok teşekkür ederim demişti.
İyileşiyo gibi oluyo sonra tekrar başa dönüyoduk her zaman..
Annesi,annem,teyzesi,ben,o webcamde dans ediyoduk sonrada gülüyoduk.Bazen okula geliyodu,hemen benim yanıma geliyodu.Karne günündede beraberdik..
8.sınıf balomuzda kendisi katılamadı maalesef,o bi melekti artık.
Doğum günüme 4 gün kala melek oldu.Kötüye gittiği dönemler gelmek istediğimde beni istemedi,annemi istedi.O kadar küçülmüştü ki,18 kilo kalınca boyuda gitti zaten.Hala gözümün önünde...Doğum gününü de beraber kutlamıştık böyle..Sonra 25'nde ben sims oynuyorum böyle.
11:30 filan saat aradı annesi."Başak öldü"diyince ilk bi durdum.Sonra bi boşaldı benden damlalar anlatamam.Bize ders veren hoca hastaneye götürdü bizi.Benim inmeme izin vermediler.Hala ağlıyorum falan böyle çok kötüydüm o gece.İnanmak istemedim anlıyo musun?
Sonra Artvin'e gömülmek istediğini önceden söylemiş zaten,Artvin'e götürdüler...
Şuan o yanımda biliyorum,seni özlüyorum.
Daha kimseyi kaybetmek istemiyorm hayatımda!